Gurbet de gitmek ne kadar özlem duyar topragına geride kalan sevdiklerine
diyor ya
yaylalara veda etik veda daglara
yatagı yorganı düştük yollara
gülü çimeni degiştik kör betonlara
köyü düşündükçe anam içim yanıyor
yanıyorda güzel anam yürek kanıyor
burda dost bildigin ısırkan otu ellini tuttunmu elin yanıyor
Ne acıklı bu sözler bilmem bu şarkı dinledigim vakit içimde bir hüzün bir özlem doguyor..
Gurbete giden bir sevdigin belki sen gurbete giderken geride bıraktıgın o dogdugun topraklar burununda tütüyordur insanın en sevdigi yer kendi dogdugu topraklarıdır ben suyumu ben yaylamı betonlanşmış evlere degişmem ne ama gurbete gittinmi bilki ardından aglıyacak gözler aglıyacak yürekler var bir topragın bir annen aglar betonlaşmış şehirlerde dost bildigin ısırkan otu ellini verdinmi elin yanıyor yürek kanıyor......
Geceleri üstünü örteçek hasta oldugunda seni soracak bir yürek var mı gurbete bence yok ama kendi topragında soran var o çok sevidigin topragın seni sorar ne desem acaba biliyorum bir çaglayan var içimde hep çaglıyor ne güzel bir duygu bu ne güzel bilmem sende de varmı